Najważniejsze gatunki uprawianych roślin zielarskich

Poniżej podajemy informacje o uprawie kilku roślin zielarskich, które mają duże zastosowanie w lecznictwie i przemyśle. Informacje te mogą dopomóc gospodyniom w zakładaniu plantacji ziół oraz są niezbędne przy ich uprawie na własne potrzeby.

Dokładne wskazówki o uprawie, jak również o sposobach sprzętu i suszenia oraz o dostawie tych roślin czytelnik znajdzie w instrukcji, którą otrzymują plantatorzy przy zawieraniu umów kontraktacyjnych na uprawię roślin zielarskich.

Kolendra siewna

Kolendra siewna jest to roślina jednoroczna, olejkowa, rozmnażająca się wyłącznie z nasion. Uprawiona jest dla celów przemysłowych i leczniczych, poza tym jako roślina miododajna w pasiekach. Surowiec kolendry siewnej stanowią suche owoce, zwane pospolicie nasionami.

Nasiona kolendry wysiewa się wprost do gruntu w dwóch terminach: wczesną wiosną lub jesienią ( od połowy października do połowy listopada ). Siew jesienny, jak wskazuje praktyka, daje wyższe plony. Sieje się w rzędy odległe od siebie o 30-40cm.

Pielęgnowanie sprowadza się do jednego przynajmniej opielenia i dwukrotnego z gracowania międzyrzędzi oraz do obsypania roślin wzdłuż rzędów. Owoce kolendry dojrzewają niejednocześnie, dlatego sprzęt wykonuje się, kiedy większość nasion nabiera właściwego żółtobrunatnego koloru. Sprzęt należy wykonywać wczesnym rankiem lub wieczorem, gdy jest rosa. Ścięte rośliny wiąże się w małe snopki i dosusza na klepiskach w stodołach lub szopach. Wymłócone owoce ( nasiona ) doczyszcza się na wialni i żmijce.

Oczyszczone nasiona rozsypuje się cienką warstwą ( 5-10cm ) w suchym pomieszczeniu i często szufluje, ponieważ łatwo zagrzewają się.

Dobry surowiec powinien składać się z owoców całych, dobrze wysuszonych, o jednolitej żółtobrunatnej barwie, silnie aromatycznym zapachu i smaku korzennym.

Zastosowanie kolendry siewnej

W gospodarstwie domowym owoce kolendry są niezastąpioną przyprawą przy marynowaniu mięsa, podnoszą one nie tylko jego smak, ale zapobiegają procesom gnilnym. Kolor mięsa marynowanego z dodatkiem kolendry zachowuje właściwą i jednolitą barwę.

Kozłek lekarski

Kozłek lekarski jest to roślina dwuletnia, rozmnażająca się z nasion, uprawiana wyłącznie dla celów leczniczych. Surowcem są wysuszone korzenie i kłącza.

Plantacje kozłka zakłada się na jeden rok. Nasiona wysiewa się na rozsadniku zaraz po ich zbiorze, to jest w sierpniu. Wysianych nasion nie należy przykrywać ziemią, jedynie silnie uklepać. Rozsada otrzymana z siewu letniego jest odpowiednia do założenia plantacji na wiosnę roku następnego. Kozłek sadzi się w odstępach 40 na 40cm.

Pielęgnowanie polega na utrzymaniu plantacji w czystości oraz wycinaniu pędów kwiatowych, jeśli zaczną się pojawiać.

Do sprzętu korzeniu przystępuje się na jesieni. Wykopane rośliny otrzepuje się z ziemi, obcina część nadziemną, kłącza zaś rozcina na dwie lub więcej części w celu dokładniejszego wymycia ich z ziemi. Korzenie płucze się dokładnie. Kłącza z korzeniami suszy się w temperaturze podwyższonej, 30-35 stopni. W ciepłe dni można suszyć na strychach.

Wysuszony surowiec trzeba doczyścić, odsiewając na sitach drobne korzenie przechowując je z dala od innych surowców, aby nie przeszły ich zapachem.

Dobry surowiec powinien składać się z pociętych na kilka części kłączy oraz dobrze rozwiniętych korzeni, bez drobnych, bocznych korzonków. Powinien mieć barwę naturalną oraz silny aromatyczny zapach.

Zastosowanie kozłka lekarskiego

Korzenie i kłącza kozłka lekarskiego stosuje się w postaci naparu ( 1-2 łyżeczki rozdrobnionego surowca zalać szklanką gorącej wody i zaparzać pod szczelnym przykryciem ) jako znany lek uspokajający przy schorzeniach serca i układu nerwowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *